خدایا پیش خودم کوچکم کن و در چشم مردم بزرگم کن
به خاطر گناهانم رسوایم مکن
به خاطر بدیهای درونم خوارم مکن و مرا به غیر خودت وا مگذار.
................................................................................................................
بعضی وقتها فکر می کنیم چون خیلی گرفتاریم به خدا نرسیده ایم
اما حقیقت این است چون به خدا نرسیده ایم خیلی گرفتاریم.
سيب سرخي را به من بخشيد و رفت
ساقه سبز مرا او چيد و رفت
عاشقيهاي مرا باور نکرد
عاقبت بر عشق من خنديد و رفت
اشک در چشمان گرمم حلقه زد
بي مروت گريه ام را ديد و رفت
چشم از من کند و دل از من بريد
حال بيمار مرا فهميد و رفت
با غم هجرش مدارا مي کنم
گرچه بر زخمم نمک پاشيد و رفت